It really ties a room together!
(via egillhardar)
Marinó G. Njálsson, fyrrverandi stjórnarmaður og meðstofnandi Hagsmunasamtaka Heimilanna, og félagar hans í téðum samtökum firrtust við lítilli skopmynd sem ég birti í dag.
Að mestu leiti eru þetta fyndin og yfirdrifin viðbrögð, en ég sá mig þó knúinn til að svara örlítið fyrir mig á bloggi Marinós, þar sem hann birti þar eftirfarandi athugasemd:
Loks finnst mér merkileg túlkun Henrýs Þórs að ég missi rétt minn til friðhelgi einkalífs við það að vera bloggari. Þá hlýtur hann ekki að njóta þess heldur. Ég sé ekki neinn mun á þjóðfélagsrýni hans og þeirra sem blogga.
Hér er mitt svar:
Marinó beinir því til mín að enginn munur sé á bloggi og því sem ég geri. Sem er auðvitað rétt, enda hef ég aldrei titlað mig annað en skrípóbloggara, sbr. Facebook síðu.
Af hluttekningu með honum, og hans opinberunum, skal ég útlista mín mál, því mér finnst það svo sjálfsagt.
Svo það upplýsist hér með þá var ég nánast skuldlaus við hrun, um 200 þúsund krónu skuldabréf hjá Byr Sparisjóði, sem stóð seinast þegar ég vissi í 120þúsund krónum, og einhver nokkur hundruð þúsund í bílaláni á 2003 árgerð af Nissan Almera. Lán sem fór mest upp fyrir 800 þúsund en stendur kringum 300 þúsund eftir meðferð dómskerfisins, útkoma sem ég er mjög sáttur við. Átti kringum 300 þúsund krónur á venjulegum verðtryggðum reikningi við hrun.
Ég er þriggja barna faðir en hef alla tíð leigt mér húsnæði þar sem ég átti ekki innistæðu fyrir útborgun í íbúð. Ég hafði þegar mest var 5 störf í einu, ég vann í þjónustuveri hjá Íslandspósti hf., skúraði hæð á Heilsugæslunni á Akureyri á kvöldin, fyllti á kæla í verslunum fyrir Vífilfell um helgar, gerði vefsíður í verktakavinnu, og stundaði mitt skrípó. Mestu skakkaföll sem ég varð fyrir við hrun var að störfin tíndust utan af mér að því marki að á skattkorti mínu í dag eru ónýttar 120þúsund krónur, sem hefði verið óhugsandi fyrir nokkrum árum. Þó get ég glatt lesendur með því að ég er kominn í frábært starf í dag, mér og mínum til heilla.
Í þessari útlistun felst þó enginn áfellisdómur yfir þeim sem tóku lán þegar það var hægt og leituðust við að eignast sitt eigið húsnæði. Enda held ég að menn geti hæglega fundið mikla samúð í mínum verkum með skuldurum, og þeim sem leitast við að eignast húsnæði. TIl dæmis:
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/31/forsendur/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/30/vinglar/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/27/borga-borga/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/10/enn-einn-bjargvaetur/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/8/utblastur/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/4/thessi-stjorn-er-ekki-fyrir-millistett/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/3/bankinn-thinn/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/10/2/ekki-meiri-roluhatt/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/9/28/johanna-berst-vid-fataekt/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/9/22/oislenskt/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/9/17/litla-jafnadarmannshjartad/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/9/5/seint-illa-og-helst-ekki-neitt/
http://www.dv.is/gula_pressan/2010/8/30/vidskiptavild/
Og þetta eru bara myndir undanfarinna þriggja mánuða, tæpra. Hefði einhver ykkar fylgst með myndunum mínum, þá hefðuð þið tekið eftir þeim mun fleirum.
Það er nefnilega ekki þannig að maður þurfi sjálfur að vera lamaður til að kenna í brjósti og hafa samkennd með þeim sem lenda í bílslysum.
Ég hef gert eina skopmynd á dag síðan 15. nóvember 2008, og ykkur félögum í Hagsmunasamtökum Heimilanna hlotnast sá vafasami heiður að eiga einhver þau ergilegustu viðbrögð sem ég hef fengið.
Og svo ég reyni aðeins að hjálpa þér að lesa í sjálfa myndina, sem þið félagar eruð að missa ykkur út af, þá er djókurinn ekki að bloggarar megi eiga von á fyrirvaralausum úttektum á sínum skuldamálum, heldur að bloggarar telji sig hafa siðferðislega yfirburði gagnvart öðru fólki í almennri umræðu.
Eitthvað sem þú hefur séð ástæðu til að taka sérstaklega til þín.
Sæll Róbert!
Ég vil, sem fyrrum ritstjóri og skopmyndahöfundur á pistlasíðunni þinni Pressunni-punktur-is, bjóðast til að koma aftur til starfa sem ritstjóri, í þetta sinn sem aðal-ritstjóri og þá virkur í ritstjórn.
Nú er það nokkuð ljóst að mín er hvergi getið í skýrslu Rannsóknarnefndar Alþingis (ég leitaði — tvisvar), og ekki að því gert skóna að mér hafi verið mútað með óvenju drjúgum lánum frá Kaupþingi fyrir það eitt að fjalla á ógagnrýninn hátt um útrásina og bankana sem ritstjóri viðskiptablaðs. Enda var ég ekki ritstjóri viðskiptablaðs. Fékk ekki einusinni lán. Var ekki einusinni með stjórnarmenn og forstjóra stórfyrirtækja á speed-dial. Á ekki síma með speed-dial.
Einnig hef ég ekki staðið í því að fegra verk þeirra stjórnmálamanna og samtaka sem deilt er á í skýrslunni.
Með hliðsjón af þessu tilkynni ég þér hér með að ég er laus til starfa nú þegar og vel í stakk búinn til að fjalla um skýrsluna sem og önnur málefni í samfélaginu, og þarf hvorki ég né þú að bera kvíðboga fyrir viðbrögðum almennings við ritstjóraskiptunum.
Ég var, að líkindum, ráðinn á Pressuna og gefið þar ritstjóratitill til að veita vefsíðunni nauðsynlegt kredit meðal þess hóps almennings sem sá sér fært að fara á torg í mótmæli og tjá sig um mál útrásarvíkinga og stjórnmálamanna. Fólks sem virðist hafa haft mjög mikið til síns máls skvt. niðurstöðum skýrslu Rannsóknarnefndar. Orðstír minn meðal þessa þjóðfélagskima er óskaddaður, svo mikill sem hann hefur þá verið. Því hef ég enn úr miklu að spila og akkur á ritstjórn.
Ég ætla ekki að láta eins og kjáni hér í þessu bréfkorni og neita því alfarið að ég myndi í starfi ritstjóra vera falur og öðrum genginn í að veita gott veður fyrir rétt verð. Þar eð að ég veit ekkert hverjir muni gefa sig á tal við mig um slíkt og hvaða verð þeir kæmu til með að bjóða. Hinsvegar heiti ég því skýlaust að ég myndi gefa þér og öðrum starfsmönnum hlutdeild í þeim sporslum sem ég fengi, og játa allt slíkt væri það á mig borið. Enda kann ég ekki að ljúga almennilega. Ég myndi heldur ekki nenna að taka við lánum, ég tek bara við beinhörðum peningum — eða teiknimyndabókum úr Nexus.
Ég á líka fullt fullt af vinum sem langar mjög svo að skrifa hrópmerkta pistla á síðum vefsins þar sem höggvið er á báðar hendur og mokað yfir eitt meðan bent er á annað. Þeir eru sumir ógeðslega frægir og þó einhverjir séu með öllu óskrifandi einstaklingar þá ætti ég að geta hreinskrifað amk einn pistil á viku í þeirra nafni.
Með von um skjót svör,
Henrý Þór Baldursson, fyrrv. ritstjóri Pressunnar
Í dag birti ég pólitíska skopmynd mína á pólsku, sem viðbragð við ummælum Ásgerðar Jónu Flosadóttur frkvstj Fjölskylduhjálparinnar í Fbl í gær og stefnu þá sem hún innleiddi með einni röð fyrir útlendinga og aðra fyrir innfædda. Sem og til að sýna samstöðu með Pólverjum sem verða fyrir rasisma.
Skopmyndin er reyndar þýdd með Google Translate þar sem ég fann engan til að þýða hana fyrir mig í tíma. En ég held allavega að þetta sé fyrsta pólitíska skopmyndin í íslenskum miðli sem birtist eingöngu á pólsku.
Titill skopmyndarinnar útleggst sem „Ísland er bara bóla.“ Svo eru borin saman þrjú atvik í sögu þjóðanna, Íslands og Póllands. Árið 1984 hafi Íslendingar talið sig þá sterkustu í heimi, sterkasti maður heims ársins 2008 hafi verið Mariusz Pudzianowki. Árið 1987 hafi Íslendingar talið sig þá fegurstu í heimi, árið 2009 hafi fegurðardrottning Reykjavíkur verið kjörin Magdalena Dubik. Árið 2007 hafi Íslendingar talið sig þá ríkustu í heimi, árið 2009 hafi Pólland verið eina ríkið á Evrópusambandssvæðinu sem sýndi fram á hagvöxt.
Loka myndin er svo af Ásgerði, og textinn við hana svohljóðandi „Svo, ef þið rekist á rasista hér, takið það þá ekki til ykkar. Það er ekki almenn afstaða Íslendinga. Málið er bara að stundum, eins og alltaf, verður fólk tapsárt.“ Í talblöðru er Ásgerður látin segja „Mismunun er ekki rasismi!“
Einhverjir hafa átt í erfiðleikum með að finna mig eftir að ég fluttist á Eyjuna, enda er ég fyrir neðan brot á forsíðu með örlitla 150 pixla mynd. Þetta myndband ætti að svara öllum þeim sem hafa spurt og líka ykkur sem vilduð vita en þorðuð ekki að spyrja. Vinsamlegast látið aðra í sömu kröggum vita. :-)
25. janúar 1958:
Varnaðarorð Framsóknar frá tímum afa!
Þarna, í kosningaáróðri Framsóknarflokksins í sveitarstjórnarkosningunum 1958 vara Framsóknarmenn á Akureyri, með afa í 9. sæti, við stefnu Sjálfstæðismanna:
„Hyggið að því, góðir kjósendur, að hinir ríku, sem eiga að vera eins konar máttarstólpar bæjarfélagsins samkv. íhaldskenningunni, þurfa fyrst að ná auði sínum frá fólkinu.“
Hvað kom eiginlega fyrir Framsóknarflokkinn?
5. febrúar 2004:
Taking part in a moustache growing competition
SV: Fattlaus
Henrý Þór Baldursson
Sent: 23. febrúar 2010 01:28
Viðtakandi: Björn Ingi Hrafnsson
Brattur? Jú enda er ég er brattur í minni umfjöllun allajafna. Tel mig ekki þurfa að rökstyðja skopmyndir með skoðanakönnunum, eða rannsóknum. Tökum dæmi af öðrum vettvangi, http://www.mbl.is/halldor/2010/02/12/teikningin-2010-02-12/ Halldór heldur þarna fram að löggjafi þjóðarinnar og hennar elsta og virðulegasta stofnun sé mönnuð af fólki sem hafi til brunns að bera skert skammtímaminni, ofskynjanir, ranghugmyndir, og framtaksleysi. Bráðfyndið, en ég hef hvergi séð þetta staðhæft af neinum þar til bærum sérfræðingum. Þetta er þó hárrétt ádeila hjá honum. Mögulega, og jafnvel mjög sennilega, hefur Halldór þessa skoðun. En hann setur þetta allavega ekki fram sem skoðun, heldur sem ádeilu.
Þú ert þarna á mynd sem einn af þremur mönnum sem reka vefmiðla. Þið þrír pössuðuð best á myndina sem ykkur var skeytt inn á, þú þá á líkama Vince Vaughn, Ari Edwald á líkama Owens Wilson, og Hreinn á líkama einhvers sleasy pródúsents. Ég myndi halda að sá samanburður væri alveg ásættanlegur.
Þetta er fyrst og fremst ádeila á strauma og stefnur í fjölmiðlun. En fyrst þú spyrð beint út þá neita ég því þeirri skoðun minni ekki að mér þykja myndaraðir af fallegum konum, tilfinningaklám, og miðlun á youtube myndböndum ekki til góð fjölmiðlun. Alveg burtséð frá því hvort þessi bragðtegund af fjölmiðlun sæki lestur eða ekki. Hef sett þessa ádeilu fram áður, sem og þá skoðun að teljari Módernus mælir ekki lestur eða almenna ánægju með efnistök frekar en að teljari Vegagerðarinnar á hringveginum mælir verslun og þjónustu á kaupstöðum kringum landið.
Ég er ekki að segja að menn séu eingöngu farnir að gera út á þetta, en þykir það þó í mun meira mæli núna upp á síðkastið. Fyrir réttri viku síðan kíkti ég á forsíðu Pressunnar rétt eftir hádegi á þriðjudegi, og þá voru þessar _fréttir_ að rúlla á besta stað forsíðunnar: http://www.pressan.is/Frettir/LesaFrett/horkuleikir-i-meistaradeildinni-tharftu-adstod-til-ad-tryggja-ther-sjonvarpid-myndband http://www.pressan.is/Frettir/LesaFrett/sumir-svipir-gleymast-seint-tiu-ogleymanleg-augnablik-i-russibananum—-myndir
Ég met það svo að þegar takmarkið er aðallega sett á góða mælingu í Modernus keppninni, og meðan ætlaður lestur á hinum og þessum greinum er haldið að þeim sem skrifa þær, að þá hneygist fjölmiðlamenn til þess að höfða til lægstu hvata lesenda. Því auðvitað er ekki hægt að skúbba íslenskum fréttum lon og don. Þó mbl.is og visir.is virðist keppa í hliðargrein Modernus keppninnar, sem er keppni í tímastimplum. Þannig birta hvorir miðlar um sig oft fréttatilkynningar 1-2 mínútum eftir að þær eru gefnar út. Einstaka sinnum jafnvel áður en þær eru gefnar út. Ég vann hjá mbl.is, ég þekki þetta.
Jafnvel skemmtilegir bloggarar eru farnir að grípa til þess að hafa krassandi fyrirsagnir, útsölu á upphrópunarmerkjum, eða keppast við að toppa fyrri færslur í gífuryrðum. Teitur Atlason var t.d. mjög skemmtilegur og lipur penni, þar til DV.is fór að selja hann sem umtalaðasta bloggara landsins, alltíeinu varð hann ólesandi. Ég þekki Sölva Tryggvason ekki fyrir sama mann á skjánum og á prenti. Ég las upp allar færslur Ólafs Arnarssonar í byrjun en núna finnst mér hann gera meira og meira út á ódýra sleggjudóma. Til dæmis í dag var grein um það hvað tveir tilteknir stjórnmálamenn væru handgengnir Bretum og Hollendingum og ynnu grímulaust gegn hagsmunum Íslands með því að kokgleypa fyrsta móttilboð þeirra.. Rétt á eftir les maður að þau hafi hafnað tilboðinu.
Annars upplifi ég bara leikhús fáránleikans að ég sitji hér, skopmyndahöfundurinn, og deleri við reyndan ritstjóra um siðferði í fjölmiðlun. Það ætti einhver allt annar að vera að þessu. Ég býst við að meðan fjölmiðlamenn vilja hafa hlutina eins og þeir eru, þá verði þeir bara að vera þannig. Þar til einhver naskur sér tækifæri á annarslags háttum.
En það væri leiðinlegt ef maður mætti ekki lengur deila á fáránleikann í samfélaginu, þá færu skopmyndir að snúast um eitthvað glænýtt en þurrt.
Góðar stundir,
Henrý Þór.
________________________________________
Frá: Björn Ingi Hrafnsson
Sent: 22. febrúar 2010 23:11
Viðtakandi: Henrý Þór Baldursson
Efni: Fattlaus
Ég er nú fremur fattlaus að eðlisfari, en þú útskýrir kannski fyrir mér brandarann í Gulu pressu morgundagsins. Mér sýnist ég vera þarna á mynd, sem er auðvitað allt í fínu lagi, en ég skil bara ekki pointið með skrípóinu. Af hverju ættu vefmiðlar að vilja knýja fram einhverja sérstaka breytingu á mælingu Modernus? Eru þeir ósáttir við mæliaðferðir Modernus?
Er ekki full bratt að gefa sér að það efni sem er vinsælt og mikið lesið sé eitthvað verra en annað efni eða lélegri fjölmiðlun?
Bara svona að spegúlera.
Með kærri kveðju,
Björn Ingi Hrafnsson
ritstjóri/editor
www.pressan.is
xxx@pressan.is
+354 xxx xxxx.
Scandinavians and fish
Rýtingsstunga í Framsókn!
